امامی خلخالی رحمة الله علیه
از شاعران خلخال [شهری در شمال شرقی ایران] بوده
و در جمع کردن وگفتن شعر ولع تمام داشته است .
این رباعی از اوست :
با خَـلـقِ خُـدا سخن به شـیرینی کــن
اظهارِ نیــاز و عجز و مِسکینی کــن
تا بـر سَـرِ دیده ، جـا دَهَندَت مَـــردُم
چون مَردُمِ دیده ، تَرکِ خودبینی کن
