ذِکرِ سَفَر :

 سُبحانَ اللهِ
 و الحمدُ للهِ
 و لا إلهَ إلَّا اللهُ
 المَلِکُ الحقُّ المُبینُ
 و اللهُ أکبرُ
 و لا حولَ و لا قوّةَ إلّا باللهِ العليِّ العظیمِ
 أستغفرُ اللهَ الحيَّ القیّومَ
 وَ أتوبُ إلیهِ .

 قَالَ عَلِيٌّ (سلام الله علیه و آله) :
                                    
 الْـمَـنِـيَّـةُ  وَ لَا الـدَّنِـيَّـة ...

 المَـــنـیَّـــة
 مَـــــنـیَّـــة یعنی مرگ ، موت ، مُردن .
 تقدیر ، سرنوشت .

 الـــدَّنـــیَّـــة
 دَنــــــــیَّـــة یعنی پَست و حقیر و فُرومایه ،
 ناکس و زَبون .

 در نـهـج البـــلاغـة

 قَالَ عَلِيٌّ (سلام الله علیه) :
                                الْمَالُ مَادَّةُ الشَّهَوَاتِ .
 در نهج البـــــــــــــــــلاغة

 ...
 از تمامِ أولاد و أولادزادِگانم إستدعاء میکنم که
 در زندگیِ شخصیِ خود از إسراف و تجمُّل بپرهیزند
 و از حدِّ إحتیاج و ضرورتهایِ آبرویی قَدَمی فراتر نگذارند
 تا أوّلاً دلِ مردمِ با آبرو و کم درآمد شکسته نشود
 و ثانیاً از بدیهایی که لازمۀ تجمُّل پرستی است دور بمانند
 و ثالثاً اگر خُدا إمکانِ مالی عطاء فرمود
 در کمک کردن به مردمِ مُحتاج
 و به خصوص أفرادِ صالح و آبرومند جَسور باشند ؛
 که بسیاری از مَحاسِنِ أخلاق و فضائلِ روح
 بدونِ کمک رسانی به مردم ، میسّر نمیشود .

 قسمتی بود از وصیّت نامۀ
 زنده یاد استاد سیّد مُرتضی جزائری رحمة الله تعالی علیه .
 ولادت 1349 ه.ق
 وفـات 1429 ه.ق

بر این رِواقِ زَبَرجَد نوشته اند به زَر
که جُز نکوئیِ أهلِ کَرَم نخواهد ماند
خواجۀ شیراز رحمه الله

 نه شکوفه ای  نه بَـرگی  نه ثَمَر  نه سایه دارم
 همه حیرتم  که  دهقان به چه کار کِشت ما را ؟
 از ملّا علیشاه اَردَستانی [اردستان شهری نزدیک اصفهان است.]
 متخلّص به ذوقی
 متوفّی در قرن 11 ه.ق

 تــیــغِ حِـــلم از تـیـغِ آهــن تـیـزتَـر
   بَـل زِ صـد لـشـكـر ظَـفَر اَنـگـیـزتَـر
    مثنوی دفتر اوّل ، اثر قرن هفتم ه.ق

 ... پیوسته به وضو باشد
 تا مُتَسَلِّح باشد
 و
 شیطان ظَفَر نیابد
 که وضو مؤمن را گرفتن ،
 سدِّ راهِ شیطان است تا بر او ظَفَر نیابد
 زیرا که وضو را نوری است
 که به هر کجا آبِ وضو میـرسد
 آن نور ، نَفت اَندازِ شیطان میـشود
 از اینـجا میـفرماید که الوضوءُ سلاحُ المؤمنِ

 ایـن عُــمر بـه بـادِ نــوبـهاران مانَد
 وین عیش به سیلِ کوهساران مانَد
 زِنـهار چُنان بِزی که بعد از مُردَن
 انـگـشـت گَـزیـدَنـی بـه یـاران ماند

 سرودۀ  امیر محمّد مؤمن اَدائی یزدی رحمة الله علیه

 میرزا محمّدعلی خراسانی ملقّب به فردوسیِ ثانی
 صاحبِ شاهنامۀ نادری
 دربارۀ کُشته شدن نادر شاهِ افشار
 به سال 1160 ه.ق گفته است :

 سَــرِ شـب ، سَــرِ قَـتـل و تـاراج  داشت
 سَحَرگه  نه تن سَر ، نه سَر تاج داشت

 ای که همراهِ مُوافِق به جهان میـخواهی
 آن قَـدَر باش  کـه عـنـقا زِ سَـفَـر باز آید
 
 سرودۀ میرمحمّد معصوم کاشی
 متخلّص به معصوم
 متوفّی در قرن 11 ه.ق
 رحمة الله تعالی علیه