اهلال.

[ اِ ]
(ع مص)

آواز برداشتن.
برداشتن تلبیه گوی و جز آن آواز را.
بلند گفتن حاج لبیک را و بلند گفتن نام خدا در وقت ذبح کردن.
و منه قوله تعالی:

... و ما أهلّ لغیرالله به ...

ای نودی علیه بغیر اسم الله.

|| برآمدن ماه نو.

|| به آواز گریستن کودک.

|| کشتن بشمشیر کسی را.

|| بریدن بشمشیر.

|| بسوی کام برداشتن تشنه زبان را تا ریق گرد آید.

|| هلال ماه دیدن.
ماه نو دیدن.
بسوی هلال نگاه کردن.
ماه نو دیدن.

************

و قوله:

وَ ما أُهِلَ‏ بِهِ‏ لِغَيْرِ اللهِ‏

أي:

ما ذكر عليه غير اسم الله،

و هو ما كان يذبح لأجل الأصنام‏.