بیعت رضوان:
بیعتی که برخی از صحابه با رسول (ص) کردند در زیر درختی در حدیبیه، و چون مردمان آن درخت را سپس تعظیم کردن گرفتند عُمَر امر به قطع آن کرد تا بت پرستی دیگربار پایه نگیرد، و ناظر بدین بیعت است آیۀ شریفۀ:

لقد رضی الله عن المؤمنین اذ یبایعونک تحت الشجرة فعلم ما فی قلوبهم فأنزل السکینة علیهم و اثابهم فتحاً قریباً.

به تحقیق خشنود شد خداوند از مؤمنان وقتی که بیعت کردند با تو در زیر آن درخت پس میداند آنچه را در دلهای ایشانست پس فرودآورد آرامش خاطر را بر ایشان و پاداش داد ایشان را فتحی نزدیک.

ناصرخسرو در قصیده ای اشاره به این بیعت دارد و گوید:

آن قوم که در زیر شجربیعت کردند
چون جعفر وسلمان و چو مقداد و چو بوذر

بیعت رضوان یا بیعت شجرة.
بیعت حدیبیه.
بیعت عقبه.

بیعت شجرة:
بیعت کسانی را که در صلح حدیبیه با پیغمبر بیعت کردند بیعت شجری نیز میگویند و اطلاق شجره بمناسبت مکانی بوده است که آنجا ظاهراً درختی خمیده و کهنسال در کنار چشمه ای بوده و در ٩ منزلی مکه در حدیبیه واقع بوده است.
رجوع به حدیبیه شود.

بیعت عام:
بمعنی بیعت شجرة است.
رجوع به سفینةالبحار قمی شود.

بیعت حدیبیه:
حدیبیه نام محلی در نه منزلی مکه بوده است. هنگامی که عثمان برای انجام مذاکرات به مکه رفت این مذاکرات منجر به قراردادی که آن را عهد حدیبیه یا صلح حدیبیه میخوانند شد که به موجب آن مقرر شد که مسلمانان در آن سال (ششم ه.ق.) بدون بجا آوردن حج برگردند و سال دیگر بمکه آیند.
رجوع به حدیبیه شود.