تَحتَ الحَنَک

تحت الحنک.

[ ت َ تَل / تُل ح َ ن َ ]
(از ع، اِ مرکب)

معمولِ زهّاد است که یک پیچ عمامه از تحت حنک گذرانده به سر پیچند.
نوعی از بندش دستار و آن چنان است که زهّاد در اثنای بستن عمامه یک پیچ را از زیر زنخ میگذرانند و این در بعضی از مذاهب مسنون است.
یک پیچ از عمامه که از زیر زنخ گذرانیده به سر پیچند.
حصه ای از عمامه که آویخته است و گاهی زیر حنک (زنخ) بسته میشود.
دنبالۀ عمامه که از یک سوی به زیر حنک گذرانند و از دیگر سوی به دوش افکنند.

کبک چون طالب علم ست و در این نیست شکی
مسأله خواند تا بگذرد از شب سه یکی
بسته زیر گلو از غالیه تحت الحنکی
پیرهن دارد زین طالب علمانه یکی
منوچهری

هیچکس منکر تحت الحنک واعظ نیست
این قدر هست که چسپان تر از این میباید
صائب

هرگز نشدم بسوزنی یار کسی
وین دیده ندوخت چشم بر تار کسی
صد شکر که در جهان نبستم هرگز
تحت الحنکی بقصد دستار کسی
رُکنای کاشی

تحت حنک.

[ ت َ ت ِ ح َ ن َ ]
(ترکیب اضافی، اِ مرکب)

تحت الحنک.
رجوع به همین کلمه شود.