قبیله.
[ ق َ ل َ / ل ِ ]
(ع اِ)

گروه از فرزندان یک پدر.
گروهی مردم از یک پدر.
جماعتی را گویند که از یک پدر باشند.

|| پاره ای از کلۀ سر فراهم آمده با پارۀ دیگر.

ج، قبایل.

|| دوال لگام.

|| سنگ بزرگ سر چاه.