ناضر.

[ ض ِ ]

(ع ص)

روی تازه و باآب و نیکو.
روی تازۀ با رونق و بهجت.
حسن.
وجه ناضر; روئی تازه.
تازه روی.

|| ناعم.

|| سخت سبز.
درخت سخت سبز.
الاخضر شدید الخضرة.

|| رنگ نیک.
در مبالغۀ رنگها گویند:
احمر ناضر و اخضر ناضر و اصفر ناضر.
ماکان منه شدیداً.