إسماع‌

إسماع یعنی : شنوانیدن.
از آن در باب‌هاى صلات و نكاح به مناسبت سخن گفته شده است.

- شنواندن ذكرهاى نماز توسط امام به مأموم به گونه‌اى كه از حدّ متعارف تجاوز نكند، مستحب
و شنواندن اين اذكار به وسيلۀ مأموم به امام، مكروه است،
جز ذكرهايى كه امام فراموش كرده و مأموم بخواهد آنها را به وى بشنواند
و نيز تكبيرة الاحرام، در صورتى كه امام در ركوع، منتظر پيوستن او باشد.

- كمترين حدّ آهسته خواندن قرائت نماز،
آن است كه نمازگزار آن را به خود بشنواند.‌

- شنواندن جواب سلام به سلام كننده - در نماز و غير نماز - واجب است؛
هرچند قولى به واجب نبودن آن به طور مطلق يا در خصوص نماز، نقل شده است.‌

- شنواندن خطبه توسط خطيب جمعه به افرادى كه شمار آنها در انعقاد نماز جمعه معتبر میباشد، واجب است؛
البته برخى در وجوب آن ترديد كرده‌اند

- شنواندن زن صداى خود را به نامحرم به صورت مهيّج كه موجب تلذّذ وى و وقوع در فتنه باشد، حرام است.