اختلاق.
[ اِ ت ِ ] (ع مص)
اختلاق اِفک; دروغ بربافتن. دروغ نهادن. اَشِی کلام:
و انما هی تلفیق و محض اختلاق.
|| افتراء.
|| کذب ُ مخترَع.
|| خوی گرفتن.
|| معتدل شدن. تمام خلقت شدن.
|| خوشبو شدن.
