اقحام.

[ اِ ]

(ع مص)

قحطزده گردیدن در زمین.
قحطزده گردیدن مردمان بیابان نشین و سپس در زمین و یا کشت و یا علف درآمدن.

|| ناگاه کسی را در کاری افکندن بی اندیشه.

|| درافکندن به سختی.
درآوردن چیزی به چیزی به عُنف.