تلبیة.

[ ت َ ی َ ]
(ع مص)

لبی بالحج تلبیة:
لبیک گفتن در حج.
لبیک گفتن حاجیان.
گفتن لبیک اللهم لبیک.
و بعضی تلبئة گویند.
رجوع به تلبئة شود

شها منم که ز شوق طواف مرقد تو
بجای تلبیه بر لب درود نامحصور
خالص استرآبادی

|| لبیک گفتن در جواب.
کسی را لبیک گفتن.
و یقال:
دعانی فلبیتهُ و سعدیتهُ:
ای قلت لهُ لبیک و سعدیک.