ثیاب.

(ع اِ)
جمعِ ثوب. جامه ها

|| تَعلّق بثیاب الله;
ای بأستارالکعبة.

|| فلان طاهر الثّیاب;
پاک است از عیوب.

|| اعمال،
أنّ المیّت لیبعثُ فی ثیابه.
(حدیث).

|| ثیاب قبطیّه;
کتان باریک سفید و غیر آن که بقبط منسوب است.