حق تجلّی به جود و کرم  کرد
خَلع و لُبسی چنین دم به دم کرد

برتر از بیش و کم بیش و کم کرد
در حُدوث آفتابِ قِدَم کرد

کاف و نون کرد و نون و قلم کرد
تا که این باغِ خلقت رَقَم کرد

میوۀ  این چنین باغ آمد
مالکُ المُلکِ «ما زاغ» آمد

***

نی غلط خلقت از وی ظهوری
دهر را از ظهورش مروری

دهر چبود؟ که او را دُهوری
وز کتابِ وجودش زَبوری

شمعِ جمع ست و گردش بُدوری
جمعِ جمع ست و او را شُهوری

هشت و چارش بُروجِ تمام ست
مالِک المُلکِ «مِنَّا الإمام» ست