اول
آن كه سر را به زير بيندازد
يا بلند كند
به نحوى كه مساوى پشت نباشد.

دوم
آن كه در حال ركوع، دستهاى خود را به پهلوها بچسباند.

سوم
آن كه يكى از كفين [دو دست] را بر ديگرى گذارد
و هر دو را بين دو زانو داخل كند
بلكه احوط اجتناب از آن است.

چهارم
قرائت قرآن در ركوع.

پنجم
آن كه دو دست خود را داخل كند زير رخت متصل به جسد خود.