ذائد. [ ءِ ] (ع ص)
نعت فاعلی از ذَود.
سائق.
راننده.
دورکننده.

ج، ذَاءِدَة، ذُوَّد، ذُوّاد.

رجل ذائد:
مردی حامیِ حقیقت و دفّاع از عِرض خویش.

|| نام اسبی از نسل حَرون، فَحل معروف.