رُبّان

ربّان .
[ رُب با ]
(ع اِ)
ناخدا یعنی مهتر ملاحان .
ناخدای .
صاحب سکان مرکب بحری .
و دانسته نشد که از چه گرفته شده
و اما متداول است .
|| همگی و تمام . 
جملگی چیزی .
|| وقت و هنگام هر چیز.
|| اول هر چیزی .
رَبانة.
- رُبّـان الـشّـبـاب ;
اول جوانی .
اول جوانی یا
جمیع یا
طراوت آن .
تازگی و شادابی آن .
|| نوعی از ماهی است .
ج ، ربّابین .