واللّیلِ إذا سَجی

سجو.
[ س َج و ]
(در اقرب الموارد سُجُوّ ضبط شده است.)
(ع مص)

آرام گرفتن و دائم شدن و پائیدن، و از این جهت دریا و چشم را ساجی گویند.
آرمیدن شب و دریا و پلک چشم.