شیة.

[ ی َ ]

(ع اِ)

نشان و رنگ اسب و جز آن که مخالف سایر اندام باشد.
ج، شیات.
منه قوله تعالی:
لا شیة فیها;
ای لیس فیها لون یخالف سائر لونها،
و یقال:
ثور اَشیَه;
یعنی گاو چَپار،
[هرچیز دو رنگ را چَپار گویند]
کما یقال:
فرس ابلق و تیس اذراء.
هر رنگی که مخالف با قسمت اعظم بدن اسب و یا حیوان دیگری باشد.
و یا آنکه به معنی سفید است که در چارپایان باشد.
ج، شیات.
و نسبت به آن شَویّ.
نشان.

|| گوسپندان.