دریافتنِ طبیبانِ إلهي، أمراضِ دین و دل را، در سیمایِ مُرید و بیگانه، و لحنِ گفتارِ او، و رنگ و چشمِ او، و بی این همه نیز از راهِ دل، كه :
إنَّهُم جَواسیسُ القلوبِ، فَجالِسوهم بالصّدقِ

*******

این طبیبانِ بدن دانشوَرَند
بر سَقامِ تو، زِ تو واقفــترند

تا زِ قاروره همی بینند حال
كه ندانی تو از آن رو إعتلال

هم زِ نبض و، هم زِ رنگ و، هم زِ دَم
بو بَرَند از تو، به صد گونه سَقَم

هم ز نبضت، هم ز چشمت، هم ز رنگ
صد سَقَم بینند در تو بی دِرَنگ

این طبیبان نو آموزند خود
كه بدین آیاتشان حاجت بُوَد

پس طبیبانِ إلهي در جهان
چون ندانند از تو بی گفتِ دهان ؟

كاملان از دور نامت بشنوند
تا به قعرِ تار و پودَت دَرروند

بلكه پیش از زادنِ تو سالها
دیده باشندَت به چندین حالها

حالِ تو دانند یک یک، مو به مو
زآنکه پُر هستند از أسرارِ هو

*******

مثنوي معنوي
دفتر چارم