عَزَّ مِن قائِلٍ

عَزَّ مِن قائِل .
(ع جملۀ فعلیۀ دعایی)
(از: فعل عَزَّ + حرف جرّ مِن + قائِلٍ)
گرامی است گوینده .
عزیز و ارجمند است آنکه گفته است ،
و آن را پیش از نقل آیتی از قرآن کریم آرند،
قوله تعالی عَزَّ مِن قائِل ...
(از یادداشت مرحوم دهخدا).
در این جمله حرف «مِن» زائد است
و مجرور آن محلاً منصوب است بر تمییز بودن .
و آن را بصورت عَزَّ قائِلاً،
بدون مِن نیز گویند.
و آن را حال نیز میتوان فرض کرد
بعنوان جنس بودن ،
یعنی عَزَّ قائِلاً مِنَ القائِلین .
(از اقرب الموارد).