مَریج.
[ م َ ]
(ع ص)
شوریده و آمیخته.
أمر مریج ; کار مختلط و مشتبه.
درهم آمیخته. مختلط
بل کذّبوا بالحقّ لمّا جاءهم فَهُم في أمرٍ مَریجِ.
|| خوط مریج; شاخ درآمده در شاخها.
|| (اِ)
استخوانک سپید اندرون سرون و شاخ. ج، أمرجة.
