مَصدَرِ میمی ;
مصدری است در عربی که با «م» آغاز شود
و آن طبق قواعد ذیل ساخته شود :
از ثلاثی مجرّد بر وزن مَفعَل آید :

منظر
مضرب
مرمی

هفت کلمه از این قاعده مستثنی است :

مجی ء
مرجع
مسیر
مصیر
مشیب
مرضی
مقیل

اما از مثال واوی صحیح اللام
مطلقاً بر وزن مَفعِل آید،
خواه در مضارع مسکورالعین باشد
و خواه مفتوح العین :

مورد
موعد
موجل

از فوق ثلاثی مجرد یعنی
ثلاثی مزید
و رباعی مجرد
و رباعی مزید،
بر وزن مضارع مجهول آید
به ابدال حرف مضارع به میم مضموم
(= اسم مفعول همان فعل) :

منحدر
مصطبر
مزدحم