مُهجَة

مهجة. [ م ُ ج َ ] (ع اِ)
جان و روح.
|| خون یا خون دل.
خون میان دل.
خون که در درون دل است.
سویداء.
حبة القلب.
ثمرة القلب.
|| خلاصۀ هرچیز.
خالص از هرچیزی.
ازهری گفته است:
بذلت له مهجتی ;
أی بذلت له نفسی و خالص ما اقدر علیه.
ج، مُهَج، مُهَجات.