مُهین.
(ع ص)
«ه و ن»
نعت فاعلی از اِهانة.
خواری بخش.
خوارکننده

مَهین.
(ع ص)
سست و ناتوان.
خوار و سست.
ضعیف.
ذلیل.
بی مقدار.
عاجز.
پست.
بی توان
- ماء مَهین : آب ضعیف. کنایه از نطفه است.
- اندک.
حقیر.
قلیل.
- شیر زبان گز.
- کم خرد و کم تمیز.
آن که تمیز و رأیش ناقص باشد.
- گَشن که باردار نکند.
ج، مُهَناء.