صِلْ مَنْ قَطَعَكَ وَ
أَعْطِ مَنْ حَرَمَكَ وَ
أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْكَ وَ
سَلِّمْ عَلَى مَنْ سَبَّكَ وَ
أَنْصِفْ مَنْ خَاصَمَكَ وَ
اعْفُ عَمَّنْ ظَلَمَكَ
كَمَا أَنَّكَ تُحِبُّ أَنْ يُعْفَى عَنْك

هر که مـا را یـار شـد ، ایـزد مـر او را یـار باد
هر که ما را خوار کرد ، از عُـمر برخوردار باد
هر که او در راهِ مــا خــاری نـهـاد از دشـمـنی
هر گُـلـی کـز بـاغِ وصـلـش بِشکُفَد بـی خار باد
در دو عـالـم نـیـسـت ما را با کسی گَرد و غُبار
هر که مـا را رنـجـه دارد ،  راحـتَـش بسیار باد