« در مقامِ أهلِ توحید »
سرودۀ حکیم سنایی غَزنَوی
رحمة الله تعالی علیه
قرن ششم ه.ق
مدفون در کشور افعانستان
در شهر غَزنین
*********************
مکُن در جسم و جان مـنـزل ، کـــه این دون ست و آن والا
قَـــدَم زین هـــــر دو بـیـرون نِه ، نَـه آنجا باش و نَـه اینجا
بِهَرچ از راه ، دور اُفتی ، چه کفــر آن حرف ، و چه ایمان
بهرچ از دوست ، وا مانی ، چه زشت آن نقش ، و چه زیبا
گـــــواهِ عــاشق آن بـــاشد ، کـه سَـــردَش یـابـی از دوزخ
نــشــانِ رَهــــــرو آن بــاشد ، که خُشـکـش بـیـنـی از دریـا
نـبـود از خــواریِ آدم ، کــه خــالی گـشـت ، از او جَـنَّـت
نـبـود از عاجــزی وامِق ، کــه عَذرا مـانـد از او عَــــذرا
ســـخــن کــز رویِ دین ، گویی ، چه عِبرانی چه سُریانی
مکان کز بهر حقّ ، جویی ، چـه جـابَـلـقـا چـــه جـابَـلـسـا
شَهادَت گفتن آن بـاشد ، کــه هــــم زَ اوّل دَرآشــامــی
هـــمـــه دریـایِ هـسـتـی را ، بِـدان حَـرفِ نَـهَـنـگ آسا
نـیـابــی خـــار و خــاشاکی در ایـن رَه ، چون به فَـرّاشی
کـمـر بَـسـت و به فَرق اِسـتـاد در حَرفِ شَهادت ، « لا »
چــو « لا » از حَــدِّ انسانــی ، فـکـنـدت در رَهِ حیرت
پـس ، از نـــــورِ اُلـوهـیَّـت ، بـــه الله آی ، از « إلّا »
زِ راهِ دین تـــوان آمـد ، بـــه صحرایِ نیاز ، ار نــــی
بـــه معنی کــی رسد مَــردُم ، گـــــذر ناکرده بر أسما ؟
درونِ جـــــــوهرِ صَـفـرا ، هـمـه کُــفـر ست و شیطانـی
گــرَت سـودایِ ایـن بــاشد ، قَــدَم بـیـرون نِـه از صَــفرا
[ صفرا در اینجا یعنی هَوَس ]
چـه مانی بـهـرِ مُرداری ، چو زاغان ، اندرین پستی ؟
قفس بشکن ، چو طاووسان ، یکی بَر پَـــر بَر این بالا
عـــروسِ حــضــرتِ قُـــرآن ، نِــقــاب آن گـه بَـــراندازد
کــــــه دارُالـمُـلـکِ ایــمــان را ، مُـــجـرَّد بیند از غوغا
عَـجَـب نـبـوَد گــــر از قُــــرآن نصیبت نیست جُز نقـشی
کـــــه از خـورشـیـد جُــــــز گــــرمی ، نیابد چــشمِ نابینا
بمیر ای دوست پیش از مرگ ، اگر می زندگی خواهی
که ادریس از چُنین مُـردن ، بهشتی گشت ، پیش از مـا
بـــــه تیغِ عشق شو کُشته ، کــــــه تـا عُـمـرِ اَبَد یـابی
کـــه از شـمـشـیـرِ بـویـحـیـی نـشـان ندهد کس از اِحیا
[ منظور از بویحیی عزرائیل است ]
چه داری مِهرِ بَد مِهری کزو بی جان شد «اسکندر» ؟
چــه بازی عـشق با یاری کزو بی مُـلک شد «دارا» ؟
گــرَت ســودایِ آن بـاشد ، کـزین سـودا ، بُــرون آیــی
زِهـی ســودا که خـواهـی یـافـت ، فـردا از چنین سودا
سَـــر اندر راهِ مُلکی نِــه کــه هــر ساعت همی باشــی
تـو همچون گوی سرگردان و ، رَه چون پـهـنه بی پهنا
تـو در کَـشـتـی فِـکُـن خود را ، مَـپای از بَهرِ تَسبیحـی
کـه خود روحُ القُدُس گوید که : « بِسْمِ اللهِ مَجْراها »
اگـــــــــــر دینت هـمی باید ، زِ دنیـا دار ، پی بـگـسـل
که حرصش با تو هر ساعت ، بُوَد بی حرف و بی آوا
هـمـی گـــــوید که : دنــیــا را ، بدین از دیو بِـخریـدم
اگــر دنیا هـمی خـواهی ؛ بِـده دین و بــِبَــر دنـیـــــــا
ببین باری کــه هــر ساعت ازین پیروزه گون خـــیمه
چــه بازیها بُـــرون آرد ، همی این پـیـرِ خـوش سیما
جمعه 18 مرداد 1392 :: 01:12 :: نويسنده : yadgareomr
زِ بَعدِ خاک شدن ، یا زیان بُوَد ، یا سود
به نَقد خاک شوم ، بِنگرم چه خواهد بود
به نَقد خاک شدن ، کارِ عاشقان باشد
که راهِ بند شکستن ، خُدایشان بِنُمود
به أمرِ « موتوا قبلَ أن تَموتوا » ما
کنیم همچو محمّد(ص) غزایِ نفسِ جُهود
جُهود و مُشرِک و تَرسا ، نتیجۀ نَفس ست
زِ پِـشک باشد دودِ خَبیث ، نی از عود
پنجشنبه 17 مرداد 1392 :: 06:33 :: نويسنده : yadgareomr
مثنوی معنوی
سرودۀ جناب جلال الدّین ،
محمّد بن محمّد بن الحسین
رحمة الله تعالی علیهم
ولادت 604 ه.ق در بَلخ
وفات 672 ه.ق در قونیة
دفترششم
در معنيِ حدیثِ
" موتوا قَبلَ أَن تَموتوا "
و تفسیرِ بیتِ حکیم سنائی [رحمة الله علیه]
بِمیر ای دوست پیش از مرگ اگر می زندگی خواهی
كه إدریس از چنین مُردن بهشتی گشت پیش از ما
ادامه مطلب ...
پنجشنبه 17 مرداد 1392 :: 02:28 :: نويسنده : yadgareomr
رُباعی
ناکرده دَمی آن چه تو را فرمودند
خواهی که چنان شَوی که مَردان بودند
تو راه نَرَفته ای ، از آن ننمودند
ور نه که زد این در، که دَرَش نگشودند؟
جناب بابا أفضل الدّین کاشانی
رحمة الله علیه
قرن هفتم ه.ق
مدفون درروستای مَرَق در نزدیکی شهر کاشان
چهارشنبه 16 مرداد 1392 :: 05:39 :: نويسنده : yadgareomr
ترجمۀ بعضی از قسمتهای این متنِ بسیار ارزشمند به صورت آزاد آورده شده و ذرّه ذرّه آورده خواهد شد، امیدوار ست به کارِ خوانندهای که به درد و غمِ دین گرفتار است بیاید
بسم الله الرّحمن الرّحیم
و به نستعین
منهاج السّالکین و معراج الطّالبین
شیخ نجم الدّین کبری
رحمة الله تعالی علیه
ادامه مطلب ...
چهارشنبه 16 مرداد 1392 :: 03:47 :: نويسنده : yadgareomr
حضرت
شیخ العالَم
سیف الدّین باخَرزی
رحمة الله علیه :
هرکس که دولتی یافت
از عزیز داشتِ وقت یافت
و هر که وقت را عزیز ندانست
هیچ نیافت.
چهارشنبه 16 مرداد 1392 :: 03:30 :: نويسنده : yadgareomr
چون چترِسَنجَری رُخِ بَختم سیاه باد
با فقر اگر کند هوسِ مُلکِ سَنجَرَم
تا یافت جانِ من خبر از مُلکِ نیم شب
صد مُلکِ نیم روز به یک جو نمیخرم
حضرت شیخ العالَم سیف الدّین باخَرزی
رحمة الله علیه
قرن هفتم ه.ق
