یادگارِعُمر
درباره وبلاگ


حافظ سخن بگوی که بر صفحۀ جهان ------- این نقش ماند از قلمت یادگارِ عُمر ---------- خوش آمدید --- علی
نويسندگان
شنبه 21 شهریور 1394 :: 21:54 :: نويسنده : yadgareomr

الكافي

قَامَ رَسُولُ اللهِ ص

خَطِيباً

فَقَالَ:

أَيُّهَا النَّاسُ

إِيَّاكُمْ وَ خَضْرَاءَ الدِّمَنِ

قِيلَ:

يَا رَسُولَ اللهِ

وَ مَا خَضْرَاءُ الدِّمَنِ؟

قَالَ:

الْمَرْأَةُ الْحَسْنَاءُ

فِي مَنْبِتِ السَّوْء.

شنبه 21 شهریور 1394 :: 20:57 :: نويسنده : yadgareomr

بدلیس.

[ ب ِ ]
(اِخ)

شهرکی است به ارمینیه (ارمنستان) با نعمت و مردم و خواسته و بازرگانان بسیار و از آن زیلوهای قالی و غیره و شلواربند و چوب خیزد.
(حدود العالم از مؤلف).
شهری است در آناتولی [آناطولی] (آسیای صغیر) شرقی و در ولایتی به همین نام در کنار رود بتلس، در حدود یازده هزار تن سکنه دارد. این شهر در سالهای اول فتوحات اسلامی فتح شد و از ١٢٠٧ م. بدست ایوبیان افتاد و آنان عده ای از اکراد را در آنجا مستقر کردند.
(دایرة المعارف فارسی).

بتلیس.

[ ب ِ ]
(اِخ)

بدلیس.
نام شهر و ولایتی به آسیای صغیر. این شهر در کردستانِ ترکیه نزدیک دریاچۀ وان واقع شده. کرباس بافی و ظرف نقرۀ آن معروف است. به سال ٢٥ ه.ق. به دست عیاض بن غنم به تصرّف مسلمانان درآمد. در زمان شاه اسماعیل صفوی در تصرّف ایران بود و در زمان سلطان سلیمان به ترکیه بازگشت. ولایت بتلیس نزدیک به ٢٠١١ پارچه قریه را شامل میشود و بر ١٤ قضا و ٤ سنجاق تقسیم شده است که عبارتند از ولایات بتلیس و اخلاط و خیزان و موطیکی و موش و بولانق و ملاذگرد و وارطو و صاسون و سعرد و رضوان و شروان و اروه و غزران و پرواری و کنج و قلب وچباقچور.
(از قاموس الاعلام ترکی).
و رجوع به فهرست تاریخ مغول اقبال و ایران باستان پیرنیا شود.

عمار بدلیسی.

[ ع َم ما رِ ب ِ ]
(اِخ)

از شاگردان شیخ ابوالنّجیب سهروردی. رجوع به عمار یاسر بدلیسی شود.

عمّار یاسر.

[ ع َم ما رِ س ِ ]
(اِخ)

(شیخ ...) بدلیسی. وی از شاگردان شیخ ابوالنّجیب سهروردی بود و نجم الدّین کبری مدّتی از او کسب فیض کرده است.
(از تاریخ ادبیات در ایران تألیف صفا).
رجوع به حبیب السیر و رجال حبیب السیر شود.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 23:49 :: نويسنده : yadgareomr

[كنز جامع الفوائد و تأويل الآيات الظاهرة]

بِالْإِسْنَادِ

عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ

عَنْ جَابِرٍ

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ ع

قَالَ

قَوْلُهُ تَعَالَى

وَ الْفَجْرِ هُوَ الْقَائِمُ

وَ اللَّيَالِي الْعَشْرُ الْأَئِمَّةُ ع مِنَ الْحَسَنِ إِلَى الْحَسَنِ

وَ الشَّفْعِ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةُ ع

وَ الْوَتْرِ هُوَ اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ

وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ هِيَ دَوْلَةُ حَبْتَرٍ

فَهِيَ تَسْرِي إِلَى قِيَامِ الْقَائِمِ ع

جمعه 20 شهریور 1394 :: 23:35 :: نويسنده : yadgareomr

ل ظ ی

تلظلظ.

[ ت َ ل َ ل ُ ]
(ع مص)

جنبیدن مار.

|| جنبانیدن مار سر خود را از شدت خشم.

تلظی.

[ ت َ ل َظ ظی ]
(ع مص)

زبانه زدن آتش.

|| برافروختن و خشمگین شدن.

|| جنبیدن مار.

تلظیة.

[ ت َ ی َ ]
(ع مص)

افروختن آتش را چنانکه زبانه زند.

متلظلظ.

[ م ُ ت َ ل َ ل ِ ]
(ع ص)

ماری که جنباند سر خود را از شدت خشم.
مار پیچیده و حلقه زده.
رجوع به تلظلظ شود.

متلظی.

[ م ُ ت َ ل َظ ظی ]
(ع ص)

آتش زبانه زن.
و رجوع به تلظی شود.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 23:29 :: نويسنده : yadgareomr

تَرَدّی.

[ ت َ رَد دی ]
(ع مص)

از جای درافتادن و یا در چاهی افتادن.
درافتادن درچاه.
از جایی درافتادن.
از جای بلند افتادن.
به گودی درافتادن.

|| هلاک شدن.
مردن.

|| و در آیۀ شریفۀ ذیل مفسران این معانی را آورده اند، قوله تعالی "و مایغنی عنه ماله اذا تردّی" گفت مالِ او از او غنا نکند چون افتاده باشد، مجاهد گفت چون بمیرد، قتاده و ابوصالح گفتند چون بدوزخ فروشود.

|| ردا برافکندن.
آراستن جاریه خود را به حمایل و چادر برافکندن.
ردا بر دوش افکندن.
ردا پوشیدن جاریه.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 15:17 :: نويسنده : yadgareomr

مجدالدین بغدادی رحمة الله علیه.

[ م َ دُد دی ن ِ ب َ ]
(اِخ)

ابوسعید شرف بن مؤیّد از مردم بغدادک خوارزم و از صوفیان و شاعران و نویسندگان نیمۀ دوم قرن ششم هجری قمری است. وی از مریدان شیخ نجم الدین کبری است و نجم الدین رازی مشهوربه دایه صاحب کتاب مرصاد العباد از شاگردان مشهور اوست. بنا به نقل تاریخ گزیده وی به امر خوارزمشاه کشته شد. وفات او را به اختلاف در ٦٠٦ و ٦٠٧ و ٦١٣ ه.ق. نوشته اند.
از مجدالدین بغدادی آثاری چند در تصوف به زبان فارسی باقی مانده و از آن جمله است :
رساله ای در پاسخ «تحفة البررة فی مسائل العشرة» که احمد بن علی بن مهذب بن نصرالخواری، ده سؤال در مسائل مختلف تصوف از وی نموده و او بدانها جواب داده است و نیز «رسالۀ سفر» و چند نامه و اشعاری لطیف.
این دو بیت از اوست :

یک مویِ تو را هزار صاحب هوس ست
تا خود به تو زین جمله که را دسترس ست؟
آن کس که بیافت دولتی یافت عظیم
و آنکس که نیافت دردِ نایافت بس ست

و رجوع به تاریخ گزیده و لباب الالباب و تعلیقات همین کتاب و نفحات الانس جامی و ریاض العارفین و مجمع الفصحاء وحبیب السیر و مجلۀ یغما شماره ١٢ سال هفتم و تاریخ ادبیات دکتر صفا شود.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 11:51 :: نويسنده : yadgareomr

مطاع.

[ م ُ ]
(ع ص)

اطاعت و فرمانبرداری کرده شده یعنی کسی که مردم اطاعت او کرده باشند و مطیع او شوند. کسی و یا چیزی که مردم مطیع و فرمانبردار وی باشند و اطاعت آن را کنند.

شفیع، مطاع، نبیّ کریم
قسیم جسیم نسیم وسیم
سعدی (گلستان)

- الشّح المُطاع; بخل و زفتیی که صاحب آن در منع حقوق مردم مطیع و فرمانبر آن باشد.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 11:48 :: نويسنده : yadgareomr

تسجیر.

[ ت َ ]
(ع مص)

روان کردن آب را.

|| پر کردن تنور از هیزم برای گرم کردن آن.

|| آتش افروختن.
و در قرآن است "و إذا البحار سجّرت" در تفسیر این کلمه بعضی گویند گرم گردید و بعضی گویند پُرشد به روان شدن بعضی به بعضی دیگر تا آنکه دریای واحدی تشکیل داد.

|| منقلب شدن دریا و بلند شدن امواج آن.

|| ناله کردن ناقه.
در صدای رعد هم بکار برند.

جمعه 20 شهریور 1394 :: 11:30 :: نويسنده : yadgareomr

وَ ما أَدْراكَ

1

وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ ؟ (27) المدّثّر

2

وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ؟ (2) القدر

3

وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ ؟ (3) القارعة

4

فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ (9)

وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ ؟ (10) القارعة

5

وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ ؟ (5) الهمزة

6

وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ ؟ (14) المرسلات

7

وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ ؟ (12) البلد

8

وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ ؟ (2) الطّارق

9

وَ ما أَدْراكَ مَا الْحَاقَّةُ ؟ (3) الحاقّة

10و11

وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ؟ (17)
ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ؟ (18) الإنفطار

12

وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ ؟ (8) المطفّـفین

13

وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ ؟ (19) المطفّـفین

دوشنبه 16 شهریور 1394 :: 22:58 :: نويسنده : yadgareomr

در کتاب کافي

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى

عَنْ يُونُسَ

عَنْ مُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ

عَنْ جَابِرٍ

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع

قَالَ

قَالَ النَّبِيُّ ص

أَخْبَرَنِي الرُّوحُ الْأَمِينُ

أَنَّ اللهَ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ

إِذَا وَقَفَ الْخَلَائِقَ

وَ جَمَعَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ

أُتِيَ بِجَهَنَّمَ

تُقَادُ بِأَلْفِ زِمَامٍ

أَخَذَ بِكُلِّ زِمَامٍ مِائَةُ أَلْفِ مَلَكٍ

مِنَ الْغِلَاظِ الشِّدَادِ

وَ لَهَا هَدَّةٌ وَ تَحَطُّمٌ وَ زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ

وَ إِنَّهَا لَتَزْفِرُ الزَّفْرَةَ

فَلَوْ لَا أَنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَخَّرَهَا إِلَى الْحِسَابِ

لَأَهْلَكَتِ الْجَمِيعَ

ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْهَا عُنُقٌ

يُحِيطُ بِالْخَلَائِقِ

الْبَرِّ مِنْهُمْ وَ الْفَاجِرِ

فَمَا خَلَقَ اللهُ عَبْداً مِنْ عِبَادِهِ

مَلَكٍ وَ لَا نَبِيٍّ

إِلَّا وَ يُنَادِي

يَا رَبِّ

نَفْسِي نَفْسِي

وَ أَنْتَ تَقُولُ

يَا رَبِّ

أُمَّتِي أُمَّتِي

ثُمَّ يُوضَعُ عَلَيْهَا صِرَاطٌ

أَدَقُّ مِنَ الشَّعْرِ

وَ أَحَدُّ مِنَ السَّيْفِ

عَلَيْهِ ثَلَاثُ قَنَاطِرَ

الْأُولَى

عَلَيْهَا الْأَمَانَةُ وَ الرَّحْمَةُ

وَ الثَّانِيَةُ

عَلَيْهَا الصَّلَاةُ

وَ الثَّالِثَةُ

عَلَيْهَا رَبُّ الْعَالَمِينَ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ

فَيُكَلَّفُونَ الْمَمَرَّ عَلَيْهَا

فَتَحْبِسُهُمُ الرَّحْمَةُ وَ الْأَمَانَةُ

فَإِنْ نَجَوْا مِنْهَا

حَبَسَتْهُمُ الصَّلَاةُ

فَإِنْ نَجَوْا مِنْهَا

كَانَ الْمُنْتَهَى إِلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

جَلَّ ذِكْرُهُ

وَ هُوَ قَوْلُ اللهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ

وَ النَّاسُ عَلَى الصِّرَاطِ

فَمُتَعَلِّقٌ

تَزِلُّ قَدَمُهُ وَ تَثْبُتُ قَدَمُهُ

وَ الْمَلَائِكَةُ حَوْلَهَا يُنَادُونَ

يَا كَرِيمُ يَا حَلِيمُ

اعْفُ

وَ اصْفَحْ

وَ عُدْ بِفَضْلِكَ

وَ سَلِّمْ

وَ النَّاسُ يَتَهَافَتُونَ فِيهَا

كَالْفَرَاشِ‏

فَإِذَا نَجَا

نَاجٍ بِرَحْمَةِ اللهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى

نَظَرَ إِلَيْهَا

فَقَالَ

الْحَمْدُ لِلهِ

الَّذِي نَجَّانِي مِنْكِ

بَعْدَ يَأْسٍ

بِفَضْلِهِ وَ مَنِّهِ

إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ.

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران