|
یادگارِعُمر درباره وبلاگ حافظ سخن بگوی که بر صفحۀ جهان ------- این نقش ماند از قلمت یادگارِ عُمر ---------- خوش آمدید --- علی آخرین مطالب
آرشيو وبلاگ
نويسندگان جمعه 30 مرداد 1394 :: 13:26 :: نويسنده : yadgareomr
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً.
بعد از آنكه در آيه قبلى استكبار و خودخواهى كفار بر خداى سبحان و اهانتشان نسبت به اسم كريم و رحمان را ذكر كرد، در اين آيه در مقابلِ آن، رفتار مؤمنين را ذكر میكند كه نه تنها به اسم رحمان اهانت نمیكنند، بلكه خود را بنده رحمان میدانند؛ همان رحمانى كه كفار از لفظ آن گريزان بودند و نفرت داشتند. الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً مؤمنين كسانى هستند كه روى زمين با وقار و فروتنى راه میروند و "هون" به طورى كه راغب گفته به معناى تذلل و تواضع است بنا بر اين، به نظر میرسد كه مقصود از راه رفتن در زمين نيز كنايه از زندگى كردنشان در بين مردم و معاشرتشان با آنان باشد. لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً (بهشتيان در بهشت هيچ سخنى لغو و گناه نمیشنوند، میباشد، پس حاصل و برگشت معناى اين كلمه به اين است كه: بندگان رحمان، جهل جاهلان را با جهل مقابله نمیكنند. جمعه 30 مرداد 1394 :: 13:15 :: نويسنده : yadgareomr
سَأُصْليهِ سَقَرَ (26) المدّثّر وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ ؟ (27) المدّثّر
ما سَلَكَكُمْ في سَقَرَ ؟ (42) المدّثّر
يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ (48) القمر جمعه 30 مرداد 1394 :: 13:03 :: نويسنده : yadgareomr
سَقر. [ س َ ] مرغ شکاری. (از غیاث). چرخ که مرغ شکاری است. (آنندراج). چرغ. (منتهی الارب).
|| دوشاب. (منتهی الارب) (آنندراج). اسم عربی «دوشاب خرما» است و در قانون الادب و تحفۀ حکیم مؤمن به صاد آمده.
|| (مص) سوختن آفتاب روی را و گرمی و اذیّت آن. (منتهی الارب) (آنندراج). گرمای آفتاب درکسی اثر کردن. (تاج المصادر بیهقی).
سَقَر. [ س َ ق َ ] دوزخ. (از غیاث) (دهار) (مهذّب الاسماء) (از منتهی الارب) پنجشنبه 29 مرداد 1394 :: 23:46 :: نويسنده : yadgareomr
و في رواية أن الرشيد أمر حميد بن مهران الحاجب بالاستخفاف به علیه السلام فقال له إن القوم قد افتتنوا بك بلا حجة فأريد أن يأكلني هذان الأسدان المصوران على هذا المسند فأشار ع إليهما و قال خذا عدو الله فأخذاه و أكلاه ثم قالا و ما الأمر أ نأخذ الرشيد قال لا عودا إلى مكانكما المناقب ج 4 ص 300 جمعه 23 مرداد 1394 :: 23:32 :: نويسنده : yadgareomr
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَبْدِيِّ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ قُلْتُ لِـــأَبِي عَبْدِ اللهِ ع إِنِّي أُخَالِطُ النَّاسَ فَيَكْثُرُ عَجَبِي مِنْ أَقْوَامٍ لَا يَتَوَلَّوْنَكُمْ وَ يَتَوَلَّوْنَ فُلَاناً وَ فُلَاناً لَهُمْ أَمَانَةٌ وَ صِدْقٌ وَ وَفَاءٌ وَ أَقْوَامٌ يَتَوَلَّوْنَكُمْ لَيْسَ لَهُمْ تِلْكَ الْأَمَانَةُ وَ لَا الْوَفَاءُ وَ الصِّدْقُ قَالَ فَاسْتَوَى أَبُو عَبْدِ اللهِ ع جَالِساً فَأَقْبَلَ عَلَيَّ كَالْغَضْبَانِ ثُمَّ قَالَ لَا دِينَ لِمَنْ دَانَ اللهَ بِوَلَايَةِ إِمَامٍ جَائِرٍ لَيْسَ مِنَ اللهِ وَ لَا عَتْبَ عَلَى مَنْ دَانَ بِوَلَايَةِ إِمَامٍ عَادِلٍ مِنَ اللهِ قُلْتُ لَا دِينَ لِأُولَئِكَ وَ لَا عَتْبَ عَلَى هَؤُلَاءِ قَالَ نَعَمْ لَا دِينَ لِأُولَئِكَ وَ لَا عَتْبَ عَلَى هَؤُلَاءِ ثُمَّ قَالَ أَ لَا تَسْمَعُ لِقَوْلِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ اللهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ يَعْنِي مِنْ ظُلُمَاتِ الذُّنُوبِ إِلَى نُورِ التَّوْبَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ لِوَلَايَتِهِمْ كُلَّ إِمَامٍ عَادِلٍ مِنَ اللهِ وَ قَالَ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا أَنَّهُمْ كَانُوا عَلَى نُورِ الْإِسْلَامِ فَلَمَّا أَنْ تَوَلَّوْا كُلَّ إِمَامٍ جَائِرٍ لَيْسَ مِنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ خَرَجُوا بِوَلَايَتِهِمْ إِيَّاهُ مِنْ نُورِ الْإِسْلَامِ إِلَى ظُلُمَاتِ الْكُفْرِ فَأَوْجَبَ اللهُ لَهُمُ النَّارَ مَعَ الْكُفَّارِ فَـــأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُون. جمعه 23 مرداد 1394 :: 23:16 :: نويسنده : yadgareomr
ثمال. [ ث ِ ] (ع ص، اِ) فریادرس که بمهمّات قوم خود پردازد: فلان ثمال قوم خویش است; دادرس آنان است. غیاث. پشت و پناه. کارگذار مردم. جمعه 23 مرداد 1394 :: 23:15 :: نويسنده : yadgareomr
من پشیمان گشتم این گفتن چه بود نكته ای كان جست ناگه از زبان وا نگردد از ره آن تیر ای پسر چون گذشت از سر جهانی را گرفت فعل را در غیب اثرها زادنی است بی شریكی جمله مخلوق خدا ست زید پرانید تیری سوی عَمرو مدت سالی همی زایید درد عَمرو دائم ماند در درد و وجل ز آن موالید وجع چون مُرد او آن وجعها را بدو منسوب دار همچنین كسب و دم و دام و جماع بسته درهای موالید از سبب اولیا را هست قدرت از اله گفته ناگفته كند از فتح باب از همه دلها كه آن نكته شنید گرت برهان باید و حجت مها آیت أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِی بخوان چون به تذكیر و به نسیان قادرند چون به نسیان بست او راه نظر خذتموا سخریةً اهل السمو صاحب دِه پادشاه جسمها ست فرع دید آمد عمل بی هیچ شك مردمش چون مردمک دیدند خُرد من تمام این نیارم گفت از آن چون فراموشی خلق و یادشان صد هزاران نیك و بد را آن بَهی روز دلها را از آن پر می كند آن همه اندیشۀ پیشانها پیشه و فرهنگ تو آید به تو پیشۀ زرگر به آهنگر نشد پیشه ها و خلقها همچون جهیز صورتی کان برنهادت غالبست پیشه ها و خلقها از بعد خواب پیشه ها و اندیشه ها در وقت صبح چون كبوترهای پیك از شهرها هر چه بینی سوی اصل خود رود مثنوی معنوی جمعه 23 مرداد 1394 :: 23:04 :: نويسنده : yadgareomr
گفت پیغمبر كه: هستند از فنون از كمال حزم و، سوء الظّن خویش در فره دادن شنوده در كمون دست كوتاهی ز كفّار لعین قصّۀ عهد حُدیبیّه بخوان نیز اندر غالبی هم، خویش را مارمیت اذ رمیت آمد خطاب زآن نمیخندم من از زنجیرتان زآن همی خندم، كه با زنجیر و غلّ ای عجب! كز آتش بی زینهار از سوی دوزخ، به زنجیر گران هر مقلّد را در این ره، نیك و بد جمله در زنجیرِ بیم و ابتلا میكِشند این راه را پیكاروار جهد كن تا نور تو رخشان شود كودكان را میبری مكتب به زور چون شود واقف، به مكتب میدود میرود كودك به مكتب، پیچ پیچ چون كُند در كیسه دانگی، دست مُزد جهد كن تا مزد طاعت در رَسَد ائتیا كُرهاً، مقلّد گشته را این محبّ حقّ، ز بهر علّتی این محبِّ دایه لیك از بهر شیر طفل را از حُسن او آگاه نی و آن دگر خود عاشق دایه بود پس محبّ حقّ، به اومید و به ترس و آن محبّ حق ز بهر حقّ كجا ست؟ گر چنین و گر چنان، چون طالب است گر محبّ حقّ بود لغیره یا محبّ حقّ بود لعینه هر دو را این جستجوها زآن سری ست مثنوی معنوی جمعه 23 مرداد 1394 :: 16:03 :: نويسنده : yadgareomr
فصل في ألقابه على حروف المعجم الهمزة سيد النجباء و نور الأصفياء و هادي الأولياء و قبلة الرحماء و قدوة الأوصياء و إمام الأتقياء و أمير الأمراء و أمين الأمناء و ثمال الضعفاء و غصة الأعداء و مرشد العلماء و مفقه الفقهاء و أعلم القراء و أقضى ذوي القضاء و أبلغ البلغاء و أخطب الخطباء و أنطق الفصحاء و مجيز الشعراء و أشهر أهل البطحاء و الشهيد أبو الشهداء و زوج فاطمة الزهراء و صاحب الراية و اللواء و دافع الكرب و اللأواء و معز الأولياء و مذل الأعداء السابق بالوفاء ثاني أهل الكساء مضمخ مردة الحروب بالدماء الخارج عن بيت المال أعلم من فوق رقعة الغبراء و تحت أديم السماء المستأنس بالمناجاة في ظلمة الليلة الليلاء حجة سيد الأنبياء مقدم الوصيين و النقباء خليفة رب الأرض و السماء ما غرته سمراء و لا بيضاء و ما استتبه صفراء و لا حمراء و ما أعجبته عين و لا حوراء جمعه 23 مرداد 1394 :: 15:57 :: نويسنده : yadgareomr
ذوالخمار. [ ذُل خ ِ ] لقب عَمرو بن عبدود عامری یکی از شجعان عرب که به روز خندق بدست امیرالمؤمنین علی علیه السّلام کشته شد. |
||
 |
